X
تبلیغات
الی گشت
رایتل
پیشــوای آزادگان
وبلاگی با موضوع عاشورا

برچسب‌ها: مناسبت‌ها

نوشته شده در تاریخ 1394/12/29 توسط Behzad Naghel


نوشته شده در تاریخ 1394/11/30 توسط Behzad Naghel

سلام خدا بر تو ای اعرابی، نام این سرزمین چیست؟

به اینجا غاضریه می‌گویند!

خواهر نفس راحتی می‌کشد...

ای مرد آیا نام دیگری هم دارد؟

آری به آن نینوا نیز می‌گویند!

خواهر نفس حبس شده در سینه را رها می‌کند...

خدا را شکر...

اما برادر دست بردار نیست...

آیا نام دیگری دارد؟

بلی، اینجا را کربلا نیز می‌نامند...

کربلا!؟ کرب و بلا!؟

نگاه خواهر به برادر خیره مانده و نفسش در گلو حبس، به یاد مادر افتاده، آن زمان که کفن‌ها را تقسیم می‌کرد...

برادر به کاروان نگاهی می‌کند، عباس را می‌بیند در کنار کودکان، اکبر را می‌بیند در کنار کجاوه‌ها، و اصغر را می‌بیند در آغوش دختر سه ساله‌اش، نگاهش با نگاه ملتمسانه‌ی خواهر گره می‌خورد...

نگاه خواهر؛ برادر را می‌سراید:

دل من غرق تمناست بیا برگردیم

عاشقی با تو چه زیباست بیا بر گردیم

سرزمینی که تو را عاقبت از من گیرد

آری ای یار همین جاست بیا برگردیم

...برادر نگاهی به آسمان می‌اندازد و زبان گشوده و می‌گوید: اللهم انی اعوذ بک من الکرب و البلاء

برچسب‌ها: کربلا

نوشته شده در تاریخ 1394/08/23 توسط Behzad Naghel
خَرَجَ الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ(ع) عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ: أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ عَزّوجَلَّ ذِکْرُهُ مَا خَلَقَ الْعِبَادَ إِلَّا لِیَعْرِفُوهُ، فَإِذَا عَرَفُوهُ عَبَدُوهُ فَإِذَا عَبَدُوهُ اسْتَغْنَوْا بِعِبَادَتِهِ عَنْ عِبَادَةِ، مَا سِوَاهُ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی فَمَا مَعْرِفَةُ اللَّهِ قَالَ مَعْرِفَةُ أَهْلِ کُلِّ زَمَانٍ إِمَامَهُمُ الَّذِی یَجِبُ عَلَیْهِمْ طَاعَته.(علل الشرایع، ص 9)

حضرت امام حسین علیه السّلام در میان اصحاب خود فرمود: اصحاب من! خداوند مردم را آفرید تا او را بشناسند وقتى شناختند او را مى‏پرستند وقتى او را پرستیدند از پرستش دیگران دست می‌کشند.

مردى عرض کرد یا ابن رسول اللَّه پدر و مادرم فدایت معنى معرفت خدا چیست؟ فرمود: همان معرفت و شناخت اهل هر زمانى است، امام زمان خود را.

آفرینش انسان‌ها بر اساس فطرت توحیدی و با رهنمودهای وحی و انبیا و در سایه‌ی ادراک‌های عقلی، انسان را به شناخت پروردگار رهنمون می‌شود. اگر بشر ندای فطرت را بشنود و دعوت انبیا را گوش کند و بپذیرد و در زندگی عقل را راهنمای خویش قرار دهد، هم از «معرفت» برخوردار می‌شود، هم از «محبت خدا» و هم از «عبادت پروردگار». هر کس خداوند را بیشتر بشناسد، او را بیشتر می‌پرستد. این شناخت باید به مرحله قلبی و ایمانی برسد.

آن کس که ترا شناخت جان را چه کند؟

فرزند و عیال و خانمان را چه کند؟

دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی

دیوانه‌ی تو هر دو جهان را چه کند؟           مولانا

باید طعم شیرین محبت و معرفت خدا را چشید، تا بتوان عارفانه و عاشقانه او را عبادت کرد.

مرحوم شیخ صدوق رحمت الله علیه بعد از نقل این روایت می‌گوید: اهل هر زمان باید بشناسند و بدانند که خدا ایشان را وانگذاشته و زمین را خالى از امام معصوم ننموده است، کسى که بپرستد خدائى را که حجت براى مردم قرار نداده او خداى واقعى را نپرستیده دیگرى را پرستش نموده است.

برچسب‌ها: حکمت‌های حسینی

نوشته شده در تاریخ 1394/08/06 توسط Behzad Naghel

کربلایه گلدی چون پیغمبر عاشورا گونی

گوردی برپادور او چولده محشر عاشورا گونی

گوردی بیر یاندان گلور هل ناصر و ینصر سسی

عرشه چخمش بیر طرف هل من مبارز نعره‌سی

بیرطر‌فده ئولدورللر بیر غریب و بی‌کسی

جمع اولوب یوزمیند‌ن آرتوق لشگر عاشورا گونی

نیزیه تکیه قیلوب بیر شاه بوینوندا کفن

یوز دوتوب درگاه حقّه کای خدای ذولمنن

بو حسین بو کربلا بو شمر بو نازک بد‌ن

بو خد‌نگ و نیزه و بو خنجر عاشورا گونی

اول بدن کی بسلمیش‌دی جان ایچینده مصطفی

گوردی دوشموش پاره پاره قان ایچینده مصطفی

آشدی باشین آغلادی میدان ایچینده مصطفی

نالیه گلدی تماماً گویلر عاشورا گونی

کاش کی ویران اولیدی بو سپهر بد ثبات

آغلیاندا نعش دورینده سوسوزلیق‌دان بنات

آخدی اشگ دیده‌ی زینب کیمی آب فرات

لبلرین اَمدی عطشد‌ن اصغر عاشورا گونی

مست ائدوب پیر مغان یتمیش ایکی مستانه‌نی

مجلس ذرّاتیده نوش ائتدیلر پیمانه‌نی

کربلاده گوردیلر چون طلعت جانانه‌نی

دوشدیلر مدهوش و بی‌خود یک‌سر عاشورا گونی

شاد ابوسفیان اولوب قالدی پیمبر رنجیده

اوینادی بخت یزید بی‌حیا شش پنجیده

ماته دوشدی شه پیاده عرصه‌ی شطر‌نجیده

فیلیدن سالدی وزیری اشقر عاشورا گونی

قیلدی جلوه لمعه‌ی نور خدا مشکاتیده

اوینادی رندان کهنه تخته‌ی ذرّاتیده

طاس زرّین ولایت قالدی چرخ ماتیده

پنج و شش‌د‌ن خالی اولدی ششد‌ر عاشورا گونی

فارغ اولدی شمر لامذهب چو کار شاهید‌ن

الده خنجر خیمه‌گاهه گلدی قتلگاهید‌ن

نه پیمبرد‌ن حیا ائدی نه خوف اللهیدن

هر نه بیلدی ایلدی اول کافر عاشورا گونی

وئردی فرمان ابن سعد بی‌مروت لشگره

وردیلار اوت خیمه‌گاه عترت پیغمبره

جمع اولوب یک‌سر زنان کوفه زیب و زیو‌ره

قالدی زهرا قزلاری بی‌معجر عاشورا گونی

یا علی قالدی حسین تک نینوایه گلمدون

چون چاغیردی گل بابا ئولدوم هرایه گلمدون

خیبره گئتدون ند‌ن بس کربلایه گلمدون

یا علی صوتیله دولدی چوللر عاشورا گونی

ای خلیله آتش نمرودی گلزار ائیلین

وادی ایمنده موسائیله گفتار ائیلین

یوسفی سلطان مصر و «شمسی» عطّار ائیلین

گلمدون قالدی حسین بی‌یاو‌ر عاشورا گونی

شعر: مولانا شمس عطار اردبیلی

برچسب‌ها: شعر ترکی

نوشته شده در تاریخ 1394/08/03 توسط Behzad Naghel

برچسب‌ها: تصاویر حسینی

نوشته شده در تاریخ 1394/07/26 توسط Behzad Naghel

برچسب‌ها: تصاویر حسینی

نوشته شده در تاریخ 1394/06/14 توسط Behzad Naghel

برچسب‌ها: تصاویر حسینی

نوشته شده در تاریخ 1394/06/02 توسط Behzad Naghel

برچسب‌ها: تصاویر حسینی

نوشته شده در تاریخ 1394/06/02 توسط Behzad Naghel

الهی دوقوز امامون آتاسی حرمتینه

سنون یولوندا او سایسیز یاراسی حرمتینه

او وقت حرمتینه یاندی دل دوداق قورودی

چوخور یره یخیلاندا اجل تری بورودی

او وقته رحم ائله یا ربی سینمیز قالخار

اجل تری سارالان رنگه آلنمزدان آخار

او وقته رحم ائله یا ربّی قلبیمیز چوبالار

دولاندیرولا بدن یرده رو به قبله قالار

او وقته رحم ائله سن یا رحیم یا الله

دیک که اشهد ان لا اله الا الله

او وقته رحم ائله یا ربّی حالیمیز قاریشار

جان ایستیور چخا چخماز بدن دوروب چالیشار

او وقته رحم ائله یا ربّی دیل آغزدا یانار

ایاق سوور ایکی گوز باغلانوب نفس دایانار

او وقته رحم ائله ایودن کنار ائدللـه بیزی

قویالا مغسلون اوسته سویالا نعشیمیزی

او وقته رحم ائله الله بدن کفن بورونور

بدنله یوخدی ایشیم روحیچون نلر گورونور

او وقته رحم ائله الله به حق آیه‌ی نور

چکر حسابه بیزی رشوه آلمیان مامور

او وقته رحم ائله الله قویولدی قبره بدن

او وقته رحم ائله الله آچیلدی بند کفن

او وقته رحم ائله یا ربّی باغلانوب گوزومیز

قویولدی تپراقا تپراقه دگمین یوزومیز

سنی قسم وئرورم بی کفن قالان بدنه

نصیب ائله بو قرا کوینگیم کفندی منه

نولا دونوب باخاسان «منعمه» ئولنده حسین‌جان

سویوق تری اجلون آلنیما گلنده حسین‌جان

شاعر: منعم اردبیلی(دیوان تجلّی)

برچسب‌ها: شعر ترکی

نوشته شده در تاریخ 1394/02/31 توسط Behzad Naghel

برچسب‌ها: تصاویر حسینی

نوشته شده در تاریخ 1394/01/31 توسط Behzad Naghel

برچسب‌ها: مناسبت‌ها

نوشته شده در تاریخ 1393/09/29 توسط Behzad Naghel
ای مظهر پیمبر و صاحب وقار اوغول

حسن جمالی خلقته وی شاهکار اوغول

فخر ایله‌سه خلیل اگر ئوز ذبیحینه

ایلر بلی حسین‌ده سنه افتخار اوغول

خوان کمالوه سنون ای یوسف حسین

مین یوسف ایستیور اولا تا ریزه‌خوار اوغول

یوسف هارا سن هارا یعقوب هارا حسین هارا

اولسا اگر مقایسه چوخ فرقی وار اوغول

کرب و بلا صبور اولان عاشیق مکانی‌دور

دوزمز بلایه عاشیق بی اقتدار اوغول

عاشق اودور که سن کیمی سرمایه‌سی اولا

بذل ایلیوب نگاره تاپا اعتبار اوغول

عاشیق اودور که طعنه‌ی اغیاره صبر ایده

عاشیق اودور کی قلبی اولا داغدار اوغول

عاشیق اودور اوغول گوزونون قانینی سیله

ای‌وای دیوب نه ایلمیه آه و زار اوغول

آخر نفسدی بیر آتا دی جان دیوم سنه

آز قالدی جنّته اولاسان رهسپار اوغول

قلبیم چوخ ایستیور آچاسان قانلی گوزلرون

بیرده گوروم گوزوم گیله‌سین آشکار اوغول

بیر یول نگاه ایدوب گنه یومسوندا یوم گوزون

باخسا اوغول آتا یوزینه اَجری وار اوغول

جدّیم دوشوبدی یادیمه ای مصطفی باخیش

سن باخ منه اولوم باباما اشگبار اوغول

قویدی یوزون اوغول یوزونه قلبی رام اولا

گورسون دیدی بوحالیمی پروردگار اوغول

ناگه قولاقینه یتشوب آغلاماق سسی

تِز تِز دیور هایانداسان ای زخمدار اوغول

فوراً حسین اوجالتدی باشین گوردی زینبی

بیر آیری مشگله دیدی اولدوم دچار اوغول

عمّوندی سر برهنه گلوب من دوزنمرم

مهر حجاب پرده‌دن اولسون کنار اوغول

دوردی ایاقه تِز ایاقا دور میان حسین

سن قال دیدی قوم اوسته هله گل‌عذار اوغول

سالدی عباسینی باشینا زینبون، دیدی

بو سن بو حق یولوندا ایدن جان نثار اوغول

اگلشدی عمّه‌ده آتادا قتلگاهیده

زینب دیدی بی‌بوندی گلوب بی‌قرار اوغول

عمّون گلنده فوری دوراردون ایاقینه

سن دونموسن دونوبدی و یا روزگار اوغول

یا چوخ یارالی‌سان ایاق اوسته دورانموسان

هانسی یارون سنه ویروری چوخ فشار اوغول

قاسم عم اوغلووی چاقوروم ال اله ویرون

باهم گیدون خیامه ایکی غمگسار اوغول

آز قالدی نوریدن دوشه قارداشمون گوزی

کام آلدی گورنجه فلک کج‌مدار اوغول

شاعر: استاد انور اردبیلی

برچسب‌ها: شعر

نوشته شده در تاریخ 1393/08/07 توسط Behzad Naghel

ویردون ای چرخ ندن فرصتی اشرار الینه

رشته‌ی کار گچوب مرد تبه‌کار الینه

نه روا بلبل او ذوقیله قفسده یاشیا

گل او اندازه لطافتله دوشه خار الینه

حکم زندان ویریله یوسفه تقوایه گوره

مصر قبضه اولا بیر حاکم جبّار الینه

سن مگر ساحریدون رمز طلسماتیله

قورخیدان تاپشوراسان گنجی سیه مار الینه

نه صلاحیله امیر ایتدون عبیداللهی

ویرر عاقل نجه قدّاره‌نی غدّار الینه

وریلا سکّه‌ی اسلام یزیدون آدینا

ویریله سنگر دین شارب و خمّار الینه

اختیارات آلنا صاحب تقوادن اگر

تاپشوراللار سر یحیانی زناکار الینه

بیعت ایتمز ابی‌عبدالله عبیداللهه

ساربان ظلمینی هر چند ایده تکرار الینه

یتشوب جاه و مقامه هامی قدّاره‌کشان

بنده‌لر بند چکوب زبده‌ی احرار الینه

حکمتیلن بیر ایشون اولدی پسندیده فقط

ذوالفقار ارث یتشدی شه ابرار الینه

گرچه دورد اوغلی ئولوب آلتی جوان قارداشی

آز قالور عترتی مقهور اولا اغیار الینه

ئوزی تک دوره‌سی دشمن اوره‌گی داغلی سوسوز

بیر نفر یوخ ویره ال حقّه طرفدار الینه

باشینون اوسته حرارت ایاقی آلتدا غبار

دورت طرف دشمن آلوب نیزه‌ی خونخوار الینه

سوونوللر اوقدر عرصه‌ده یالقزلقنا

سانکه درّنده سالوب طعمه‌ی پروار الینه

بله فکر ایلدیلر ضعف دوتوب اندامین

زنده تسلیم اولاجاق لشگر جرّار الینه

ذوالجناح اوسته دوزلتدی بوکولن قدّین امام

صف‌لره باخدی گله نقشه‌ی پیکار الینه

دیدی لشگر سیزی اوچ امره مخیّر ایدورم

بو اوچوندن بیرینی تاپشرون اقرا الینه

یا قویون باش گوتوروم قورخلی قزلاریملن

یوز قویوم چوللره باش ویرمیوم اشرار الینه

یا بیر آز سو ویرون اوّل منه یاندی جگریم

آنادان ارثدی سو عترت اطهار الینه

یا اگر یوخدی سیزون جنگدن آیری هدفوز

کمگیم یوخدی منیم گوزتیکم انصار الینه

من تکم جنگیمه تک تک گلون ای قوم شریر

تا ویریم هر نفرون باطله طومار الینه

تن به تن جنگی قبول ایتدی فقط سعد اوغلی

ئوزیده قیلدی تماشا گله معیار الینه

بیر یزید آدلی کیشی ابطحی شهرت ملعون

چخدی صفدن آلوب ئوز جانینی مردار الینه

آچدی آغزین دیه‌سن که آچلوب قبر یزید

سبقت ایتدی نجس آغزیندا کی گفتار الینه

ناسزا باشلادی مردان سزاوار حقه

ناقه‌ی عسگر شیطان ویروب افسار الینه

مرکب کفره ایدوب عایشه‌ی نفسی سوار

تاپشروب عهد رسول‌اللهی انکار الینه

ساق رکابندن ایاقین چخادوب بی‌کس امام

صول رکاب اوسته سالوب لنگر بسیار الینه

ئوزی بیر فنّ‌دی بو، کیم صولا لنگر سالسا

ساق طرفدن یغشار قدرت سرشار الینه

بیر قلج وردی او نامرده بو کیفیتلن

اولدی جبریل امین صدقیله زوّار الینه

دیدی ظالم منی سن اولما آدامسیز گوردون

ویرمرم لحظه امان یوز بِله کفّار الینه

زور بازوی ولایت هله سربسته قالوب

ذوالفقار آلمامشام خالق قهار الینه

آستینمدن اگر دست ولایت چخادام

یتمز ئوز پیکریمون زحمت و آزار الینه

بیر نفر زنده قوتارماز آپارا شهره خبر

کوفه‌دن ابن زیادون ویره آمار الینه

الغرض بیر بِله اخطار و نصیحتله گنه

اولدی بیر آیری مبارزده گرفتار الینه

اونادا وردی صولوندان افقی بیر شمشیر

باشی لعنت اوخودی گویده طمع‌کار الینه

گلدی بیر بیر واریدی کیمده بیر آز باد دماغ

دگمدی قانلاریدا حجت دادار الینه

ذوالفقار ایتدی عجب قابض الارواحه کمک

باشلاری یوللادی پیشواز ایده همکار الینه

گچدی صف‌لر دالنا فارس و شجعان عرب

شمر آلوب ریش عمر سعدی بَرَص‌دار الینه

دیدی بو جنگی قبول ایلدون آخر نیه‌سن

زُبده سرکرده‌لریم یاندی شرربار الینه

دیدی من فکر ایلدیم اوغلی ئولنلن طرفم

شیر غضبان قوجالان وقته نه زنهار الینه

قویمادوز کعبه‌ده ایتسون اونی رمی جمره

ایندی باشلاری یغور داش کیمی فخّاز الینه

ورار اعدا باشینی داش یرینه ابلیسه

حجّی تکمیل اولاجان تاپشورا دلدار الینه

حمله فرمانی ویریم ایندی بو سایسیز قوشونا

فتنه‌دن بند چکیم حیدر کرار الینه

نهر علقم طرفین خالی ایدون معرکیه

باغلیوم حیله طنابین بو فداکار الینه

بو غریبون یولی دوشسه سو کناریندن اگر

قوللاری سست اولاجاق باخسا علمدار الینه

شمر سسلندی بو روشن‌دی که ذی‌الجوشن آتام

مکریده باش گلر ابلیسون او مکّار الینه

بو شهون قولارینی باغلاسا زینب باغلار

زینبون ناله‌سی فوراً ایدر اخطار الینه

من ئوزوم خیمه‌لرین دوره‌لیوم سیزده ئوزین

ویرمیک مهلت اونون صاعقه رفتار الینه

وردیلار طبل یورش یوزمین عدوّ اللهه

آلدی هر کس گنه بیر زهریلی ابزار الینه

باش آچوب فاطمه صدقیله ایدوب راز و نیاز

بو غریب اوغلومون الله ئوزون اول یار الینه

ذوالجناح اولدی فقط یالقز امامون کمکی

اللرین قوزادی سبقت ایده سالار الینه

قولاقین شهلدی بیر شیحه چکوب قزدی گوزی

راکب و مرکب ایدوب حمله کماندار الینه

صف اوّلده تلف ایتدیله یتمیش نفری

صف دوّمده اولوب قرخی گرفتار الینه

قاچاقاچ دوشدی صف چارمی سوّم یخدی

صف پنجمده شکست اولدی سزاوار الینه

بو هیاهوده یتوب خیمیه شمرون قشونی

ساچلارین آلدی گنه خیمه‌ده قزلار الینه

قولی سست اولدی امامون چکوب ال دعوادن

زینبون آلدی سسین اولدی نگهدار الینه

دیدی ای لشگر ناپاک ابی‌سفیانی

دینوزی ویردوز عجب درهم و دینار الینه

دین یوخوز باری جوانمرد اولون ای قوم شریر

اگمیون بوینوزی بی‌غیرت و بی‌عار الینه

منیلن جنگ ایدیسوز تا نقدر وار نفسیم

دگمسین قمچی گرگ زینب بی‌یار الینه

شمر بیر بانگ ویروب لشگر عقب‌گرد ایلدی

ایتدی تعطیل جفا حکمینی هموار الینه

دیدی بو کفوّ کریمون سوزین اجرا ایلیون

آلسون عمامه‌سینی احمد مختار الینه

او شهی دوره‌لدی مور و ملخ تک اوخ آتان

سنگ پرّانلار اگلیدی آلوب احجار الینه

سجده‌گاهندن آخوب گل یوزینه ثارالله

کوینگینون اتگین آلدی گهربار الینه

قوزانوب کوینگ اولوب داغ علی اکبر عیان

ایش دوشوب حرمله‌ی شوم و تبه‌کار الینه

دیدی اوچ‌پر اوخون اوچمینجسی‌دی شاهد اولون

ایندی قزلاری آلار زلف سمنبار الینه

او شقی‌نونده اوخین چرخ یتوردی هدفه

ایتدی ثاراللهی ایثار نگونسار الینه

سندی صندوق اولوب اسرار شهادت جاری

جنّت تجری من تحت‌الانهار الینه

دیدی لا حول و لا قوة الا بالله

یارالی باشی دوشوب شمرون او خونخوار الینه

شاعر: استاد منزوی مرحوم از کتاب «صد سینه‌زن»

برچسب‌ها: شعر

نوشته شده در تاریخ 1393/07/30 توسط Behzad Naghel

آن شب به بام فاجعه مهتاب می‌گریست

شب بر فراز در به در خواب می‌گریست

بر دوش لحظه‌های عطش‌خیز کربلا

زینب به یاد اصغر بی‌تاب می‌گریست

بی‌تاب بود موج در اندیشه‌ی فرات

گویی به یاد تشنگی‌اش آب می‌گریست

گُل‌های سرخ عاطفه را سر بریده‌اند

زینب غمین و غمزده خوناب می‌گریست

قرآن ز داغ سرخ علی‌اکبر شهید

بر ساحل شهادت اصحاب می‌گریست

شاعر: مرضیه آسایش

برچسب‌ها: اشعار عاشورایی

نوشته شده در تاریخ 1393/03/31 توسط Behzad Naghel

ای پاره‌های زخم فراوان به پیکرت

ما را ببر به مشرق آیینه گسترت

خون از نگاه تشنه‌ی گل شعله می‌کشد

داغ است بی‌قراری گل‌های پرپرت

با من بگو چگونه در آن «برزخ کبود»

دیدند زینبیّ و نکردند باورت؟!

من از گلوی رود شنیدم که آفتاب

می‌سوزد از خجالت دست برادرت

یک کوفه می‌دوم، به صدایت نمی‌رسم

یعنی شکسته‌اند دو بال کبوترت

ما را ببخش، ما که در آنجا نبوده‌ایم

ای امتداد زخم، به پهلوی مادرت!

شاعر: محسن احمدی

برچسب‌ها: اشعار عاشورایی

نوشته شده در تاریخ 1392/11/30 توسط Behzad Naghel

اى تاریخ!

مردی که هزار و سیصد سال پیش، نیمه شبهای پنهانی از شهر بیرون می‌آمد و در نخلستان‌های حومه تنها می‌گریست و چون فریاد بر سینه‌اش می‌کوفت و در حلقومش گره می‌خورد و راه نفس را بر او می‌گرفت از بیم گوش‌های پست سر در حلقوم چاه می‌کرد و عقده‌ها را آزادانه می‌گشود و دردها را در چاه می‌ریخت و آسوده می‌شد، و همچون مرغکی که از آشیانش و از میان جوجکانش برگردد، با چینه‌دان خالی باز برای دانه چیدن، دانه‌ی درد چیدن، به شهر ملعون خلیفه برمی‌گشت. هنوز هم تنها است.

ماه، این تماشاچی بی‌درد و بی‌روح که بر پشت بام آسمان نخلستان‌های مدینه مرد را با چشمان سرد و نگاه بی‌تفاوتش می‌نگریست، آسمان، این سنگ سنگین آسیایی که بر سر انسان می‌گردد و خرد می‌کند و هر دانه‌ای که بزرگ‌تر و سخت‌تر است، زودتر و وحشیانه‌تر می‌شکند و له می‌کند همچنان می‌نگرد، همچنان می‌نگرد، و علی را در نخلستان‌های تاریخ، در میان کوچه باغ‌های هر سال و در باغ‌های هر شهر تنها می‌بیند.

اکنون دیگر کسی به علی دشنام نمی‌دهد، نامش را همراه نام خدا و محمد بر مناره معبد اعلام می‌کند و علی که همواره صدای اذان خلیفه را بر این مناره می‌شنیده است، اکنون می‌بیند و هر صبح و ظهر و غروب و شامگاهی نام خویش را از لبان مناره معبد خدا می‌شنود.

و تاریخ با شگفتگی چشم بر این مناره دوخته است، باور نمی‌کند، چگونه مناره مسجدی که در چنگ خلیفه است شب و روز، در قلب شهر، بر سر خلق و در زیر گنبد نیلگون آسمان فریاد می‌زند: من گواهی می‌دهم که علی مولای من، پیشوای من، حجت خدا و امیر بر حق اهل ایمان است. آیا علی پیروز شده است؟

تاریخ چرا لبهایت را به افسوس می‌گزی؟ چرا بر چهره‌ات ناگهان سایه سنگین اندوهی تیره نشست؟ مگر صدای مسجد را نمی‌شنوی؟ هر صبح و ظهر و مغرب و شام نمی‌بینی که لب‌های مناره معبد با نام علی باز می‌شود. موذن را نمی‌بینی که به نام علی که می‌رسد چگونه از دل فریاد می‌کشد چنان‌که مناره مسجد، و در و دیوار مسجد به لرزه می‌افتد؟ نمی‌بینی که نام علی از عمق محراب مسجد برمی‌خیزد و در حلقوم مناره می‌پیچد و در فضا پخش می‌شود؟

اما تو مرددی تاریخ؟

بگو؟ تو بگو که بهتر از هر کسی بر این سرگذشت دردناک آگاهی.

 

ادامه مطلب...

نوشته شده در تاریخ 1392/10/30 توسط Behzad Naghel

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ

إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ (1)

وَمَا أَدْرَاکَ مَا لَیْلَةُ الْقَدْرِ (2)

لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ (3)

تَنَزَّلُ الْمَلَائِکَةُ وَالرُّوحُ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن کُلِّ أَمْرٍ (4)

سَلَامٌ هِیَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ (5)

ما «آن» را فرود آوردیم در شب قدر. و چه می‌دانی که شب قدر چیست؟ شب قدر از هزار ماه برتر است. فرشتگان و آن روح در این شب فرود می‌آیند به اذن خداوندشان از هر سو. سلام بر این شب تا آنگاه که چشمه خورشید ناگهان می‌شکافد!

و تاریخ قبرستانی است طولانی و تاریک، ساکت و غمناک، قرن‌ها از پس قرن‌ها همه تهی و همه سرد، مرگبار و سیاه، و نسل‌ها در پی نسل‌ها، همه تکرارى و همه تقلیدى، و زندگی‌ها، اندیشه‌ها و آرمان‌ها همه سنتی و موروثی، فرهنگ و تمدن و هنر و ایمان همه مرده ریگ!

ناگاه در ظلمت افسرده و راکد شبی از این شب‌هاى پیوسته، آشوبى، لرزه‌اى، تکان و تپشی که همه چیز را بر می‌شورد و همه خواب‌ها را برمی‌آشوبد و نیمه سقف‌ها را فرو می‌ریزد. انقلابی در عمق جان‌ها و جوششی در قلب وجدان‌های رام و آرام، درد و رنج و حیات و حرکت و وحشت و تلاش و درگیری و جهد و جهاد عشق و عصیان و ویرانگری و آرمان و تعهد، ایمان و ایثار! نشانه‌هایی از یک «تولد بزرگ»، شبی آبستن یک مسیح، اسارتی زاینده یک نجات! همه جا، ناگهان «حیات و حرکت»، آغاز یک زندگی دیگر، پیداست که فرشتگان خدا همراه آن «روح» در این شب به زمین، به سرزمین، به این قبرستان تیره و تباه که در آن انسان‌ها، همه اسکلت شده‌اند، فرود آمده‌اند.

این شب قدر است.

شب سرنوشت، شب ارزش، شب تقدیر یک انسان نو، آغاز فردایی که تاریخی نو را بنیاد می‌کند. این شب از هزار ماه برتر است، شب مشعرى است که صبح عید قربان را در پی دارد و سنگباران پرشکوه آن سه پایگاه ابلیسی را! شب سیاهی که در کنار دروازه منى است، سرزمین عشق و ایثار و قربانی و پیروزى!

و تاریخ همه این ماه‌هاى مکرر است، ماه‌هایی همه مکرر یکدیگر، سال‌هایی تهی و عقیم، قرن‌هایی که هیچ چیز نمی‌آ‏فرینند، هیچ پیامی بر لب ندارند، تنها می‌گذرند و پیر می‌کنند و همین و در این صف طولانی و خاموش، هر از چندى شبی پدیدار می‌گردد که تاریخ می‌سازد، که انسان نو می‌آفریند و شبی که باران فرشتگان خدایی باریدن می‌گیرد، شبی که آن روح در کالبد زمان می‌دمد، شب قدر!

شبی که از هزار ماه برتر است، آنچنان‌که بیست و چند سال بعثت محمد، از بیست و چند قرن تاریخ ما برتر بود. سال‌هایی که آن «روح» بر ملتی و نسلى فرود می‌آید از هزار سال تاریخ وى برتر است. و اکنون، براندام این اسلام اسلکت شده، بر گور این نسل مدفون و بر قبرستان خاموش ما، نه آن روح فرود آمده است، سیاهی و ظلمت و وحشت شب هست، اما شب قدر؟

شبى که باران فرو مى‌بارد، هر قطره‌اش فرشته‌ای است که بر این کویر خشک و تافته، در کام دانه‌اى، بوته خشکی و درخت سوخته‌اى و جان عطشناک مزرعه‌اى فرو مى‌افتد و رویش و خرمی و باغ و گل سرخ را نوید مى‌دهد. چه جهل زشتی است در این شب قدر بودن و در زیر این باران ماندن و قطره‌اى از آن بر پوست تن و پیشانی و لب و چشم خویش حس نکردن، خشک و غبار آلود زیستن و مردن! هرکسى یک تاریخ است. عمر، تاریخ هر انسانی است و در این تاریخ کوتاه فردى، که ماه‌ها همه تکرارى و سرد و بى‌معنى مى‌گذرد، گاه شب قدرى هست و در آن از همه‌ی افق‌های وجودی آدمی فرشته می‌بارد و آن روح، روح‌القدس، جبرئیل پیام‌آور خدایی بر تو نازل می‌شود و آنگاه بعثتى، رسالتى، و براى ابلاغ، از انزواى زندگى و اعتکاف تفکر و عبادت و خلوت فراغت و بلندى کوه فردیت خویش به سراغ خلق فرود‌ آمدنی و آنگاه، درگیرى و پیکار و رنج و تلاش و هجرت و جهاد و ایثار خویش به پیام!

که پس از خاتمیت، پیامبری نیست، اما «هرآگاهی وارث پیامبران است»! آن «روح» اکنون فرود آمده است، در«شب قدر» به سر می‌بریم. سال‌ها، سال‌های شب قدر است، در این شبی که جهان ما را در کام خود فرو برده است و آسمان ما را سیاه کرده است، باران غیبی باریدن گرفته است، گوش بدهید، زمزمه نرم و خوش آهنگ آن را می‌شنوید، حتی صدای روییدن گیاهان را در شب این کویر مى‌توان شنید.

سلام بر این شب، شب قدر، شبی که از هزار ماه، از هزار سال و هزار قرن برتر است، سلام، سلام، سلام، ... تا آن لحظه که خورشید قلب این سنگستان را بناگاه بشکافد، گل سرخ فلق برلب‌هاى فسرده این افق بشکفد و نهر آفتاب بر زمین تیره ما ... و بر ضمیر تباه ما نیز جارى گردد. تا صبح بر این شب سلام!

برگرفته از: خودسازى انقلابى مجموعه آثار ۲ دکتر علی‌ شریعتی1

برچسب‌ها: دکتر شریعتی

نوشته شده در تاریخ 1392/09/30 توسط Behzad Naghel

اجتماع حسینیان اردبیل با تجمع ده‌ها هزار نفر در سوگ سالار شهیدان و یاران و انصارش برگزار گردید. روز تاسوعا اجتماع بزرگ حسینیان اردبیل علاوه بر رادیو اردبیل و شبکه استانی سبلان، از شبکه‌های مختلف سراسری و برون مرزی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران نیز به طور زنده پخش شد. شبکه‌های 1، 2، 3، 4، تهران، خبر، شبکه جهانی جام جم، سحر، پرس تی وی، العالم و کوثر عزاداری باشکوه مردم اردبیل را در تاسوعای حسینی به صورت زنده پوشش دادند. در این مراسم پنج تن از مداحان در سوگ شهدای کربلا مرثیه‌خوانی کرده و شاعران اهل بیت نیز به شعرخوانی پرداختند.

فریادهای «لبیک یا حسین»، «لبیک یا ابوالفضل»، «لبیک یا زینب» از سوی عاشقان اهل بیت در این اجتماع عظیم بلند شده و عزاداران حسینی اقدام موهن تکفیری‌ها در اساعه ادب به مرقد مطهر حضرت زینب کبری(س) را محکوم کردند.

همچنین در بزرگداشت تاسوعای حسینی اجتماع بزرگ عزاداران حسینی در سایر شهرستان‌های استان شامل: نمین، کوثر، مشگین‌شهر، نیر و پارس‌آباد مغان نیز برگزار شد.

در ادامه تاسوعای حسینی و در اغلب شهرستان‌های استان اردبیل حرکت دسته‌های عزاداری به شیوه سنتی در خیابان و معابر برپا و عاشقان حسینی به عزاداری مشغول شدند.



نوشته شده در تاریخ 1392/08/23 توسط Behzad Naghel

مراسم پخش و روشن نمودن شمع در مساجد اردبیل دارای سابقه‌ی دیرینه‌ای است که در این سرزمین مقدس و کهن در روزهای تاسوعای هر سال برپا می‌شود. در این آئین که بعد از نماز ظهر آغاز شده و تا پاسی از شب ادامه دارد مردم حسینی و عاشق ابوالفضل العباس(ع) در اردبیل در حالیکه 41 شمع در دست گرفته‌اند با گذر از محلات سنتی و تاریخی اردبیل و سرکشی به 41 مسجد این شمع‌ها را به یاد 41 منزلگاه تاریک حضرت سیدالشهدا(ع) در رسیدن به کربلا روشن می‌کنند تا در روز تاسوعای حسینی با علمدار کربلا و کاروان نینوا هم نوایی کنند.

عزاداران اردبیلی به شکل انفرادی؛ خانوادگی و یا به صورت گروهی و در قالب دسته‌هایی که متشکل از اهالی هر محله است در مراسم پخش و روشن نمودن شمع شرکت می‌نمایند. این مراسم در زبان محلی به نام «شام پایلاماق» مرسوم و معمول است.

افراد درحالی‌که شمع‌های خاموش را در دست دارند شعار می‌دهند: «حسن شهید، حسین شهید، اکبر شهید، اصغر شهید»، « وای حسن، وای حسین، الدخیل یا ابوالفضل» و... از خداوند طلب رحمت و مغفرت نموده به مکان مخصوصی که در راهرو و یا در فضای بیرون از مساجد و مقابل درب ورودی قرار گرفته‌اند وارد می‌شوند و سلام و صلوات بر خاندان نبوی و نیز شهیدان عاشورا، هر کدام یک شمع روشن می‌نمایند.

این مراسم توسط برخی از عزاداران با پای پیاده انجام می‌شود و عزاداران 41 مسجد را که در محله‌های گوناگون شهر و گاهی در مسافت طولانی از هم قرار دارند می‌پیمایند. در میان عزادارانی که شمع پخش و روشن می‌نمایند گاهی نوجوانان؛ جوانان سالخوردگان و... مشاهده می‌شوند که با پای برهنه و بدون جوراب و کفش مسیرهای بین مساجد را در سرما و گرما می‌پیمایند.

غروب تاسوعا در اردبیل حال و هوای خاصی پیدا می‌نماید و بسیاری از دسته‌های عزاداری پس از چندین ساعت شرکت در مراسم عزاداری و پخش شمع در مساجد گوناگون شهر درحالی به محله‌های خودشان باز می‌گردند که هر کدام شمعی روشن در دست دارند و رجزها و شعارهای مذهبی در وصف شجاعت‌ها و ایثارگری‌های حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و ماه منیر بنی‌هاشم حضرت ابالفضل العباس(ع) سر می‌دهند.



نوشته شده در تاریخ 1392/08/23 توسط Behzad Naghel
   1      2      3      4      5      ...      13   >>

قالب وبلاگ